BalansU Weblog

PERFECTIONISME

Perfectionisme, liever gezegd nadelig perfectionisme is een gevolg van silly denken. Een filmpje hierover vind je op youtube, the ministry of silly walk.

www.youtube.com/watch

De ambtenaar John Cleese speelt hierin een ambtenaar die oordeelt over subsidie aanvragen voor silly loopjes. Hij heeft zichzelf tot in perfectie ontwikkeld. Inmiddels ondervind hij door zijn perfectionisme de nadelen. Het gevolg is dat hij heel langzaam vooruit komt. Het dient geen enkel nuttig doel en heeft veel nadelen. Zo kan de secretaresse geen koffie meer binnen brengen.

Silly denken is net zo raar, maar veel minder komisch. Heb je je ooit tranen gelachen om een perfectionist die veel te hoge eisen aan zichzelf en anderen of nog erger aan jou stelt? Of een lovejunk die zo verslaafd is aan de goedkeuring van anderen dat zij of hij geen grenzen durft te stellen of kritiek durft te geven? Waarschijnlijk niet. Toch is zo'n manier van denken net zo silly als loopjes van de ambtenaar en de secretaresse. Je komt maar heel langzaam vooruit en het dient nergens toe.

Bron: tijdschrift voor coaching

INTIMITEIT 3

Intimiteit: we verlangen er allemaal naar, en tegelijk kan het ook beangstigend zijn. We lopen in ons leven het meeste verdriet op bij degenen met wie we intiem zijn. In een liefdesrelatie wordt de intimiteit zo sterk dat we de ander gaan ervaren als deel van onszelf.

Uit hersenonderzoek blijkt dat we informatie over onze intieme partner op dezelfde manier verwerken als informatie over onszelf. En een breuk met een intieme partner doet op precies dezelfde manier pijn alsof een eigen lichaamsdeel is geamputeerd. Ondanks al die risico's blijven we instinctief intimiteit zoeken in  relaties. De mens is een dier dat zich wil binden en hechten.

Bron: tijdschrift voor coaching

INTIMITEIT 2

INTIMITEIT SCHEPT EEN VERBONDENHEID DIE ONS OOK IN AFWEZIGHEID MET ELKAAR VERBINDT.

INTIMITEIT 1

Als ik intimiteit met iemand ervaar, dan ervaar ik wezenlijk contact. Ik zie de ander daadwerkelijk staan, ik sta oordeelloos open voor de ander, en ik voel ook mijzelf gezien. Intimiteit betekent dat je psychisch door de ander bent geraakt en dat beiden elkaar als echt ervaren. Even een lijfelijke arm om je heen, een schouderklopje, een hand die je iets langer vasthoudt of met beide handen omvat, een zoen: het is een positieve bevestiging van elkaars bestaan en van het feit dat je belangrijk voor elkaar bent. Intimiteit is daarmee ook een heerlijke vorm van zelfbevestiging.

Bron: Tijdschrift coaching

ZIEN EN WAARNEMEN. Deel 7 kwantumfysica

We creeren onze wereld.

Voor zover de wetenschap tot nu toe is gevorderd, is dit: we creeren de wereld die we waarnemen. Wanneer ik mijn ogen open en rondkijk, zie ik niet "de wereld" maar de wereld die  mijn menselijke zintuiglijke uitrusting in staat is te zien, de wereld die mijn stelsel van overtuigingen me toelaat te zien en de wereld die mijn emoties graag zien of niet graag zien. Wanneer we ons tegen dit idee verzetten en willen geloven dat er een echte wereld is die we allemaal kunnen zien en waar we het over eens zijn, is het een feit dat mensen vaak of misschien wel altijd, dezelfde dingen heel verschillend waarnemen.

Bron: de werkelijkheid achter de werkelijkheid.

www.balansu.nl

WE ZIEN WAT WE WILLEN GELOVEN

Onze ogen bewegen voortdurend. Ze bewegen zich over het hele energieveld. Dus waarom stellen ze zich scherp en laten ze informatie uit het ene gebied wel en uit een ander gebied niet toe? Dat is erg eenvoudig: we zien wat we willen geloven. En we wenden ons af van dingen die vreemd of onplezierig zijn.

www.balansu.nl

ZIEN EN WAARNEMEN. Deel 6 kwantumfysica

Hoe kunnen we ooit iets nieuws waarnemen als onze individuele werkelijkheid berust op onze bestaande herinneringen, emoties en associaties.

DE SLEUTEL IS KENNIS.

Door ons paradigma, ons model van wat werkelijk en wat mogelijk is, uit te breiden, voegen we nieuwe opties toe aan de lijst die in onze hersenen zit. Bedenk wel: deze lijst is alleen maar een functionele beschrijving van de werkelijkheid gebaseerd op onze persoonlijke ervaring. Het is niet de werkelijkheid zelf. Nieuwe kennis kan onze geest ontvankelijk maken voor nieuwe soorten en voor andere niveaus van waarneming en ervaring. Nieuwe informatie is blalngrijk, maar complete kennis omvat zowel begrip als ervaring. Bijv. als je iemand een perzik wil leren laten eten kan je jou informatie overbrengen...... hij is zoet, zacht, etc....... maar iemand zal nooit echt weten hoe het is totdat hij erin bijt.

Om ons paradigma uit te breiden en ons open te stellen voor een voller leven hebben we dus ook nieuwe ervaringen nodig.

Dus leer je eigen gewoonte kennen alsof je een prooi bestudeert, zodat je je op je eigen gewoonten kunt betrappen en vervolgens iets totaal nieuws kunt doen.

Zodra we eenmaal beseffen dat we het leven alleen maar kunnen ervaren binnen de grenzen van wat we al kennen, wordt duidelijk dat als we een voller en rijker leven willen hebben, en meer kansen op groei, succes en geluk, we onszelf flink moeten opporren om in beweging te komen door grote vragen te stellen, nieuwe emoties te ervaren en onze neuronale netwerken van meer gegevens te voorzien.

Bron: De werkelijkheid achter de werkelijkheid.

www.balansu.nl

ZIEN EN WAARNEMEN. Deel 5 kwantumfysica

Onderzoeken aan de National Institute of Health doet vermoeden dat niet alleen onze overtuigingen dat iets werkelijk is, maar ook ons gevoel over wat onze zintuigen oppikken, bepaalt of en hoe we iets waarnemen. Onze emoties bepalen wat voor ons de moeite waard is om aandacht aan te schenken. De besissing over wat een echte gedachte wordt die tot het bewustzijn doordringt en wat een niet verder uitgewerkt gedachtepatroon blijft op een dieper niveau in het lichaam wordt mogelijk gemaakt door de recepteren. Emoties zijn bedoeld om chemisch iets in het langetermijngeheugen (PEG=psycho energetisch geheugen, www.balansu.nl/natuurgeneeskunde/neuro-emotionele-integratie-nei/) te versterken. Daarom hebben we ze. Onze emoties komen er al op het beginniveau van het visuele verwerkingsproces bij kijken, ergens in de buurt van de eerste fase. Vanuit evolutionair oogpunt is dat zinvol. Als je op een bospad loopt en er duikt een tijger op, zal je dat beeld verwerken en het op het lopen zetten, alvorens je dit beseft.

Bron: De werkelijkheid achter de werkelijkheid

www.balansu.nl

ZIEN EN WAARNEMEN. Deel 4 kwantumfysica

De hersenen moeten een geweldige hoeveelheid informatie wegvangen die voor ons niet werkelijk van belang is. Dat doen ze door dingen te blokkeren. Ze doen dat door te voorkomen dat er bepaalde reacties optreden en dat bepaalde brokken neurale informatie uiteindelijk tot het bewustzijn doordringen, en doordat ze dat allemaal doen, negeren we de stoel waarin we zitten. Dat wil zeggen: ze filteren het bekende uit. Maar daarnaast is er nog het uitfilteren van het onbekende. Als we iets zien wat de hersenen niet goed kunnen identificeren, grijpen we terug naar iets wat erop lijkt. (Het is geen eekhoorn.... maar het heeft er iets van weg.) Als er niets bij in de buurt komt, of het om iets gaat waarvan we weten dat het niet echt is, doen we het af met: Ik moet het mij hebben verbeeld.

Het hangt dus af van eerdere ervaringen, en van de wijze waarop je de informatie uiteindelijk verwerkt, hoe je visuele wereld wordt gecreeerd. Het zijn de hersenen die uiteindelijkk de werkelijkheid waarnemen en voor ons  de weergave van de wereld creeeren.

Bron: ontdek de werkelijkheid achter de werkelijkheid

www.balansu.nl