BalansU Weblog

Controle

 

Een zekere vorm van controle gebruiken we allemaal, ook in ons privé leven. We willen dingen controleren om te kunnen beoordelen of gaat zoals we willen. Controle is onderdeel van ons sociale proces, controle maakt het mogelijk om klusjes uit te kunnen besteden aan anderen. Met deze vorm van controle is niets mis.

Controle kan ook verder gaan, we willen alles en iedereen controleren. Hierin verteld de controle iets over onszelf, het verteld ons dat we zelf onzeker zijn en deze onzekerheid willen compenseren door een overdreven controle uit te voeren.

Een systemisch vraag zou kunnen zijn: komt dit ook voor in je familie van herkomst, herken je dit patroon bij je ouders, of wellicht ook nog bij je grootouders. Vertonen deze mensen hetzelfde gedrag, is er hier ook een overdreven vorm van controle?

Op het moment dat je hier ja op kunt zeggen is het een manier van omgaan met zaken die in de familie, het familiesysteem aanwezig is.

Een vraag zou hier kunnen zijn, wat maakt je onzeker?

Familiesystemen hebben de eigenschap, zoals alle systemen, om balans te zoeken. Ook als er op plekken “unieke situaties” aanwezig zijn, wordt dit elders gecompenseerd; dit om het systeem toch in balans te krijgen. Het kan dan ook zo zijn dat je hier de compenserende factor bent, iets aan het doen bent om het systeem in evenwicht te houden. Of dit ook goed is voor jou is een andere vraag en wellicht zijn hier verbeteringen mogelijk.

In een opstelling kun je kijken naar de oorzaak van de overdreven controle, waar komt het vandaan in mijn familie, wie doen dit nog meer. Alleen dit inzicht verzacht vaak al het symptoom, immers het mag er zijn, het wordt gezien. In een volgende stap kan hier verder aan worden gewerkt om de cliënt hier meer los van te maken. 

Is dit wat je herkent? Een “overdreven” vorm van controle is je leven, in je familie van herkomst. Hoe ga je hier mee om? Belemmert dit je ook in je doen en laten?