BalansU Weblog

Autonomie

Onlangs heb ik een coachtraject afgesloten met een man die al jaren werkt aan het opstarten van een eigen bedrijf maar steeds net niet de echte stap weet te zetten. De zoektocht begon in 2004 nadat de man ontslagen was in het kader van een reorganisatie. Aanleiding voor zijn bezoek aan mij was de test voor Hoog Sensitieve Personen die hij op de site van Hans Schuiling had ingevuld. Hij mailde dat hij volgens de test een hoog sensitief persoon bleek te zijn en wilde leren hoe hiermee om te gaan. Tegelijkertijd konden we dan de opstart van zijn bedrijf meennemen. Bij binnenkomst gaf hij gelijk al aan dat het niet makkelijk zou worden. Hij was al bij 3 loopbaancoaches geweest en zoals hij aangaf allemaal nog zonder het gewenste resultaat. In de daaropvolgend coachgesprekken komt naar voren dat mijn cliënt als middelste zoon uit een gezin van drie kinderen met alleen zonen opkijkt naar zijn vader. Zijn oudste broer is succesvol, zijn jongste broer is ook succesvol en woont in een prachtig huis. Ook hijzelf was tot aan zijn ontslag een succesvol ICT manager. Op mijn vraag hoe hij zijn toekomst ziet vertelde hij:” Ik zou graag met en voor kinderen werken”. Kinderen met een achterstand, angsten met dyslexie kortom de groep die het niet zo goed heeft en die ik best wel veel zou kunnen leren. Mijn cliënt had inmiddels al een scala aan opleidingen gevolgd die de basis vormden voor zijn toekomstige bedrijf. Wat maakte nu dat hij zich niet kon of niet durfde laten zien. In de individuele, door middel van objecten, opstelling die volgt stelt mijn cliënt zich op tussen de vader en de moeder. De oudste en jongste broerlagen op enige afstand van elkaar gezichten afgewend van de ouders en mijn cliënt. Op mijn vraag wat hij uit elkaar wil houden reageert mijn cliënt wat geprikkeld. Toch verteld hij even later dat er altijd spanning was in zijn gezin van herkomst. Altijd het gevoel het niet goed te doen, nergens bij te horen, geen band te hebben met zijn best wel strenge vader.

‘Wanneer je als kind onvoldoende kans krijgt om te experimenteren met nabijheid en afstand, met veilig, onveilig is de kans groot dat het onzeker wordt over zijn  “ïk” en over de inzet van zijn krachten en kunnen.” (“uit de maskermaker”). Als je als kind niet leert om dingen alleen op te lossen, ga je twijfelen aan je eigen kunnen.

Met dit inzicht in de hand heb ik met cliënt verschillende interventies ingezet om de eigenwaarde te versterken en zijn autonomie te vergroten. Al snel ging het beter met mijn cliënt. Hij is gestart met zijn bedrijf en ontdekt stap voor stap wat het betekent onafhankelijk te zijn en zijn eigen kracht te voelen.

Hans Schuiling