- Home
- BalansU Weblog
BalansU Weblog
Jaloersheid en de relatie met eczeem en astma
Kinderen hebben behoefte aan veiligheid en geborgenheid. Als ouders, om wat voor reden dan ook, geen gemeenschappelijke ziel ontwikkelen, ontbreekt de veiligheid. Deze veiligheid is wel nodig voor een emotionele stevige basis van het kind. Als deze basis er niet is gaat het kind op zoek naar geborgenheid, houvast, veiligheid en ook liefde. Dat zoeken doen kinderen dan tevergeefs bij de ouders. Op hun zoektocht worden ze heen en weer geslingerd tussen de ouders wat maakt dat er een loyaliteitsconflict ontstaat. De kinderen die dit treft bouwen in de loop van de jaren een grote innerlijke spanning op die resulteert in psychische stress. De kinderen worden heen en weer geslingerd tussen vader en moeder, ze voelen zich niet thuis bij hun ouders. In plaats van harmonie en integratie ontstaat er een zielsproces van afsplitsing. Door de voortdurende stress verliezen deze kinderen het contact met hun lichaam. Door de stress wordt het lichaam door zichzelf aangevallen, een auto-immuun reactie, met symptomen van eczeem en astma als gevolg. Vaak zit achter deze symptomen jaloersheid en doet zich dit doorgaans voor bij vrouwen. “In opstellingen omschrijven representanten het vaak als, in brand staan en het voelen van hitte in hun hele lichaam als ze in de positie van de betrokkene staan”. Deze zich in de familiegeschiedenis voortwoekerende jaloersheid zijn vaak al begonnen bij een grootmoeder of nog eerdere generaties. Door het steeds “vernieuwen” van de zielsstress wordt het patroon doorgegeven aan kinderen en kleinkinderen. Het hechtingstrauma van ket kind is dus eigenlijk het hechtingstrauma van de ouder of grootouder die zich nooit zelf hebben bevrijd van een ooit beleefde heftige jaloersheid.
Voor dit artikel heb ik gebruik gemaakt van “De verborgen boodschap van psychische stoornissen” van Frans Ruppert
Verslaving
Ik ken therapeuten die weigeren te werken met mensen die roken, drugs gebruiken, overmatig eten of teveel alcohol gebruiken. Het argument hiervoor is: Deze cliënten weigeren onder ogen te zien wat er werkelijk aan de hand is, ze kiezen ervoor dit niet te voelen. Ze zijn slachtoffer. De therapeut zegt dan; ”Ik kan niet met slachtoffers werken en weiger hun als cliënt”. Prof. Dr. Franz Ruppert specialiseert zich in het gebruik van opstellingen als therapeutische methode bij mensen met ernstige traumatische ervaringen en psychische aandoeningen zoals psychose, schizofrenie, borderline e.a.
Bij familieopstellingen kunnen belangrijke familieleden van de cliënt door andere personen worden gerepresenteerd. In het veld van de opstelling is iedereen van de familie, levend of reeds dood, aanwezig. De hele geschiedenis van de familie komt hierbij aan de oppervlakte. De opstelling laat verbindingen zien waar de cliënt zich tot op dat moment niet van bewust was. Ik heb in opstellingen rond verslaving gezien dat de binding aan de familie en de bereidheid om deze te volgen, om de schuld van eerdere generaties (mee) te dragen erg belangrijk was voor de cliënt.
Een verslaving uit zich hier doordat er niet naar (de schuld) gekeken wordt, het is te groot, het is te dichtbij. Het kan niet gezien worden. Compenseren door iets anders, zorgen dat er niet naar gekeken kan worden is dan het patroon dat verslaafden ontwikkelen. Verslavingen zijn ook dodelijk op termijn, hierin komt het volgen in de dood naar voren.Vanuit dit inzicht kan aan een verslaving gewerkt worden door naar het onderliggende te kijken, naar dat wat er echt speelt in de familie.
RECHTER- EN LINKER HERSENHELFT
Dr. Jill Bolte Taylor, een hersenwetenschapster, beschrijft hoe haar leven volledig verandert als gevolg van een hersenbloeding. Haar linker hersenhelft valt uit. Hier is ons analytische deel gezetelt. In de rechter hersenhelft zetelen ervaren we onze gevoelens. Op weg naar ons lichaam kruist dit. Onze linker lichaamshelft is dan ook onze gevoelskant. En onze rechter lichaamshelft is de analytische kant of te wel onze manifestatie kant.
www.balansu.nl/natuurgeneeskunde/neuro-emotionele-integratie-nei/
PERFECTIONISME
Perfectionisme, liever gezegd nadelig perfectionisme is een gevolg van silly denken. Een filmpje hierover vind je op youtube, the ministry of silly walk.
De ambtenaar John Cleese speelt hierin een ambtenaar die oordeelt over subsidie aanvragen voor silly loopjes. Hij heeft zichzelf tot in perfectie ontwikkeld. Inmiddels ondervind hij door zijn perfectionisme de nadelen. Het gevolg is dat hij heel langzaam vooruit komt. Het dient geen enkel nuttig doel en heeft veel nadelen. Zo kan de secretaresse geen koffie meer binnen brengen.
Silly denken is net zo raar, maar veel minder komisch. Heb je je ooit tranen gelachen om een perfectionist die veel te hoge eisen aan zichzelf en anderen of nog erger aan jou stelt? Of een lovejunk die zo verslaafd is aan de goedkeuring van anderen dat zij of hij geen grenzen durft te stellen of kritiek durft te geven? Waarschijnlijk niet. Toch is zo'n manier van denken net zo silly als loopjes van de ambtenaar en de secretaresse. Je komt maar heel langzaam vooruit en het dient nergens toe.
Bron: tijdschrift voor coaching
Coaching |
0 reacties |
INTIMITEIT 3
Intimiteit: we verlangen er allemaal naar, en tegelijk kan het ook beangstigend zijn. We lopen in ons leven het meeste verdriet op bij degenen met wie we intiem zijn. In een liefdesrelatie wordt de intimiteit zo sterk dat we de ander gaan ervaren als deel van onszelf.
Uit hersenonderzoek blijkt dat we informatie over onze intieme partner op dezelfde manier verwerken als informatie over onszelf. En een breuk met een intieme partner doet op precies dezelfde manier pijn alsof een eigen lichaamsdeel is geamputeerd. Ondanks al die risico's blijven we instinctief intimiteit zoeken in relaties. De mens is een dier dat zich wil binden en hechten.
Bron: tijdschrift voor coaching
Coaching |
0 reacties |
Uitreiken
.jpg)
De man die mijn praktijk binnenkomt, oogt kwetsbaar en onzeker. Als hij begint te vertellen over zijn leven voel ik zijn eenzaamheid en zijn verlangen ergens bij te horen en het goed te doen. De man is al op jonge leeftijd zoals hij dat noemt “uitbesteed” aan een pleeggezin. Zijn ouders konden de opvoeding van hem er niet meer bij hebben. Er volgden nog vele pleeggezinnen. Met zijn broers en zussen heeft hij geen contact, een totaal uiteengevallen gezin. De hunkering naar liefde, geborgenheid er bij horen is groot. Nu hij ook nog zijn baan heeft verloren heeft hij het gevoel nergens meer bij te horen er niet meer toe doet. Ik vraag hem een symbool neer te leggen voor zijn vader en moeder en voor zichzelf. Hij kijkt mij aan of hij water ziet branden. Toch na enig aandringen komt hij langzaam in beweging, kiest zorgvuldig de kleuren van kleedjes die als symbool dienen en legt ze neer in de ruimte. Ik vraag hem zijn eigen plek in te nemen en eens te voelen, te ervaren, wat daar is. Aanvankelijk is hij gespannen zijn lichaam ziet verkrampt. Kijken in de richten van zijn vader en moeder kan hij niet. Als hij na enige tijd ontspant zegt hij dat hij zijn hele leven al verlangt naar erkenning, naar liefde. Niets houdt stand, relaties aangaan is moeilijk, en als een relatie al te intiem wordt is er de drang deze te beëindigen. Ik pak hem voorzichtig bij zijn schouders en draai zijn gezicht naar zijn vader en zijn moeder en laat hem kijken. Onder het kijken doe ik ademhalingsoefeningen met hem en ga ik afwisselend op de plek van de moeder en de vader staan. Het duurt lang voor er oogcontact is, voor hij kan uitreiken en zeggen wat hij zijn leven lang heeft gemist en wat zijn verlangen is. Toen hij het uiteindelijk kon was het goed en mooi en kwam er rust.
INTIMITEIT 2
INTIMITEIT SCHEPT EEN VERBONDENHEID DIE ONS OOK IN AFWEZIGHEID MET ELKAAR VERBINDT.
Coaching |
0 reacties |
INTIMITEIT 1
Als ik intimiteit met iemand ervaar, dan ervaar ik wezenlijk contact. Ik zie de ander daadwerkelijk staan, ik sta oordeelloos open voor de ander, en ik voel ook mijzelf gezien. Intimiteit betekent dat je psychisch door de ander bent geraakt en dat beiden elkaar als echt ervaren. Even een lijfelijke arm om je heen, een schouderklopje, een hand die je iets langer vasthoudt of met beide handen omvat, een zoen: het is een positieve bevestiging van elkaars bestaan en van het feit dat je belangrijk voor elkaar bent. Intimiteit is daarmee ook een heerlijke vorm van zelfbevestiging.
Bron: Tijdschrift coaching
Coaching |
0 reacties |
ALLES IS ENERGIE IN BEWEGING
Elke vorm aanwezig hier op aarde en in de hele kosmos is energie in beweging. Elke vorm bestaat uit energiedeeltjes die zich constant binden en ontbinden in een supersnel tempo. Wat wij aanzien voor ons stabiele "statische" universum, is in werkelijkheid een kolkende maalstroom van subatomaire deeltjes. Waarneembare deeltjes zijn eigenlijk niet meer dan een kleine samenballing van energie. Dit gaat heel snel. Wij kunnen enkel het statische waarnemen.
De frequentie van deze vibratie bepaalt het karakter en de kwaliteit van vorm. Het is het verschil in frequenties dat maakt dat de vormen van elkaar verschillen. De frequentie van botweefsel is anders dan die van je nieren. Het verschil in vibratie maakt dat de elektronen andere verbindingen maken en daardoor verschillende atomen creëeren en zo ook oneindig veel verschillende vormen worden. Het enige dat alle vormen gemeen hebben, is dat ze trager bewegen dan de lichtsnelheid.
Bron: Een kwantumsprong voor het bewustzijn.
www.balansu.nl/natuurgeneeskunde/integra/
Algemeen |
0 reacties |
De Schuilkerk in Edam.
De Schuilkerk in Edam.
Herman en ik geven de familieopstellingen in de Schuilkerk te Edam.
Wie door Edam wandelt, hoort straatklinkers klinken, water kabbelen, een carillon-lied klateren en echt waar, houten klompen ketsen. Een wandelaar in Edam ziet nu de beelden die Martinus Nijhoff in 1916 in De Wandelaar beschreef, oer-Hollandse beelden, alsof Vermeer hier als stadsarchitect zijn geld verdiende.
De schuilkerk en de Doopsgezinde Gemeenten in Edam
Pas in 1648 beschouwden de bestuurders van Edam hun stad als gereformeerd. Dat schrijft dr. Liesbeth Geudeke in haar boek ”De classis Edam 1572-1650”.
In 1527 werd de Monnickendamse Wendelmoet Claes verbrand omdat ze zich fel afzette tegen de katholieke geloofsopvattingen. In 1648 werd Claes Boon verbannen uit Edam nadat hij alle gereformeerden naar de hel had verwenst. De doopsgezinden werden tot op zekere hoogte gerespecteerd als gelovige medeburgers.
Wel zorgde de vroedschap er in 1639 voor dat twee rooms-katholieke priesters uit de stad verbannen werden en dat in 1650 de schuilkerk gesloten werd. Ook in 1702, de stichtingsdatum van de huidige Vermaning, was de verordening dat een doopsgezinde kerk niet aan de openbare weg mocht staan van kracht. De huidige Vermaning staat naar vermoeden op dezelfde plaats als haar voorganger, en verschuilde zich in het begin niet alleen achter de kosterswoning maar ook nog achter een schutting en een turfhok. In 1882 kreeg de kerkenraad de behoefte om haar Vermaning meer naar buiten te doen uitkomen. De obstakels die dat streven in de wegstonden werden verwijderd. Om de entree van de Vermaning meer te laten uitkomen is er een ingangsportaal toegevoegd.
Het heden.
Zoals al eerder gezegd, de Edamse Vermaning is door haar eenvoud en soberheid een bijzonder gebouw. (De massawerking en de schaal van de kerk zijn goed en worden door een ieder als prettig ervaren). Het exterieur is opgebouwd uit de simpelste elementen. De vroeg achttiende-eeuwse elementen zijn de aan de binnen zijde met een tongewelf (eiken- wagenschot) afgewerkte schildkap, de lambrisering en waarschijnlijk de kerkbanken welke tegen de langs wanden en de oostwand staan (hoewel de profilering een eerdere datum doet vermoeden). Vanzelfsprekend heeft de geschiedenis ook haar sporen achtergelaten in het interieur. In het begin van de negentiende eeuw werd een galerij, een zgn. kraak, gebouwd waarop nu het orgel staat. Kennelijk hadden de toenmalige dopers behoefte aan een wat "rijker" interieur want op grond van het ledental was uitbreiding van het aantal zitplaatsen niet nodig. De doopsgezinde gemeente van Edam is nooit een bloeiend rijke gemeente geweest zoals enkele Amsterdamse en Zaanse gemeenten, maar ze is door de eeuwen heen vrij stabiel gebleven. Het ledental daalde, zoals elders in dit land, geleidelijk maar tot op de dag van vandaag bestaat zij nog steeds. Toch is de doopsgezinde geest nog steeds aanwezig, hetgeen moge blijken uit de inspanningen die men zich getroost om de kleine Vermaning aan de Kaasmarkt te restaureren en deze zo in haar oude luister te herstellen.
Saillant detail is dat er elke 14 dagen nog kerkdiensten worden gehouden in de Schuilkerk.
Wij, Herman en ik mogen deze kerk gebruiken voor opstellingen op het moment dat de Doopsgezinde gemeente deze niet nodig heeft. Voor ons een heel bijzondere plek om onze workshops te houden.
« Vorige pagina | Volgende pagina »
